Skaza krwotoczna

skaza krwotocznaSkaza krwotoczna (łac. diathesis haemorrhagica) to choroba, w której dochodzi do krwawienia w obrębie tkanek, narządów lub całych układów. W zdrowym organizmie krew krąży w układzie krwionośnym. W przypadku, jeśli zostaną uszkodzone naczynia krwionośne, a krew zacznie przedostawać się do tkanek, jej utratę powstrzymuje krzepnięcie. Jeśli hemostaza (ogół procesów, które uniemożliwiają przedostanie się krwi poza naczynia krwionośne) zostanie zaburzona, dochodzi do krwawień.  

 

Wyróżnia się kilka typów skazy krwotocznej: skazy naczyniowe, płytkowe, osoczowe oraz mieszane. O pojawieniu się choroby świadczy wysypka, która trwa zazwyczaj ok. 3-5 dni. Czerwone albo czerwono-niebieskie plamki świadczą o krwawieniu podskórnym. Przy mocniejszym krwawieniu pojawiają się zasinienia.

 

Najczęściej pojawiającą się skazą naczyniową są naczyniaki. Występują one głównie u dzieci i dotykają głównie dziewczynek. Te niezłośliwe zmiany pojawiają się głównie na skórze głowy i szyi i z wiekiem same znikają, w przypadku uszkodzenia jednak obficie krwawią. Można je również leczyć. Jeśli nie ustąpią samoistnie, stosuje się zastrzyki sterydowe, można również usunąć naczyniaki laserowo.

 

Wrodzona skaza krwotoczna jest również typowa przy zespole Marfana oraz Ehlersa i Danlosa. W obu przypadkach naczynia krwionośne są nieprawidłowo zbudowane, przez co mogą pękać, mogą powstawać tętniaki, w skrajnych przypadkach dochodzi do rozwarstwienia aorty lub nawet pęknięcia serca. Przy tym typie skazy krwotocznej chory może nawet umrzeć w młodym wieku przy większym wysiłku fizycznym czy nawet w czasie porodu.

 

Wyróżnia się także nabyte skazy naczyniowe. Typowy jest zespół Henocha i Schonleina, który występuje głównie u dzieci i ma charakter sezonowy. Chorobę mogą tu spowodować nieprawidłowa dieta, infekcje wirusowe, czynniki środowiskowe, a wysypce towarzyszą bóle, zapalenie stawów czy nawet krwiomocz. Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów.

 

Naczyniowa skaza krwotoczna pojawia się również często u osób starszych. Jest to tzw. plamica starcza.

 

Skaza krwotoczna płytkowa jest najbardziej powszechnym rodzajem skazy krwotocznej. Podczas jednak gdy przy małopłytkowości liczba trombocytów spada poniżej 150 000/ul, to skaza krwotoczna i typowe dla niej objawy rozwijają się, kiedy liczba ta jest mniejsza niż 30 000/ul. Różne są przyczyny małopłytkowości. Może ją powodować spadek liczby megakariocytów (komórki, które wytwarzają płytki krwi) w szpiku. Wówczas jest to tzw. małopłytkowość centralna, która może być wrodzona lub nabyta. W leczeniu choremu przetacza się koncentrat płytek krwi, usunąć można również śledzionę, co spowalnia proces umierania płytek krwi. Dobrym rozwiązaniem jest również przeszczep szpiku kostnego, jednak powodzenie ostatniej metody zależy od reakcji organizmu, problematyczne jest także znalezienie odpowiedniego dawcy. Z kolei małopłytkowość centralna nabyta pojawić się może jako efekt działania niektórych czynników środowiskowych, może też pojawić się w wyniku przebytych chorób.

 

Małopłytkowość może mieć również charakter cykliczny, ale nie jest już tak groźna dla organizmu, może również samoistnie zaniknąć.

 

Wyróżnia się jeszcze małopłytkowość obwodową, w której dochodzi do skrócenia czasu życia trombocytów. Ta odmiana jednak jest bardzo rzadka.

 

Skaza krwotoczna osoczowa, zarówno wrodzona i nabyta, pojawia się jako efekt niedoboru czynników krzepnięcia krwi w osoczu. Do tego rodzaju skazy krwotocznej zalicza się chorobę von Willebranda oraz hemofilię typu A i B. W leczeniu podaje się leki, które mają zwiększyć krzepliwość krwi. Można zastosować również przetaczanie krwi.

 

Rokowania uzależnione są głównie od stopnia zaawansowania choroby oraz jej przyczyny.

 

Źródło zdjęcia: http://pl.wikipedia.org/wiki/Skaza_krwotoczna