Tachykardia zatokowa

tachykardia zatokowaTachykardia zatokowa (łac. tachycardia sinusalis) jest prawidłową reakcją organizmu, w sytuacji, kiedy występuje zwiększone zapotrzebowanie metaboliczne albo konieczne jest podwyższenie lub podtrzymanie wysokiego ciśnienia tętniczego. W jej wyniku dochodzi do przyspieszenia rytmu serca do ponad 100 uderzeń na minutę. Pobudzenie pracy serca może nastąpić w wyniku stresu, wysiłku fizycznego. Inne czynniki to niewydolność krążenia, nadczynność tarczycy, odwodnienie, niedotlenienie węzła zatokowo-przedsionkowego (naturalny rozrusznik serca), utrata krwi, posocznicza, gorączka lub zapalenie mięśnia sercowego. Pracę serca przyspiesza również działanie używek: kofeiny, nikotyny, alkoholu oraz przyjmowanie niektórych leków. Pojawić może się również u alergików. Zaburzenie rytmu serca powoduje również zażywanie narkotyków.

 

Tachykardia zatokowa jednak czasami wymyka się spod kontroli, powstaje wówczas nieadekwatna tachykardia zatokowa. Jest to forma arytmii, przy której tętno spoczynkowe jest już bardzo wysokie i wynosi ponad 100 uderzeń na minutę. Każde pobudzenie może jeszcze przyspieszyć pracę serca, co prowadzi do ataków duszności (o charakterze napadowym), zmęczenia, nieprawidłowego widzenia, pocenia się, bólów i zawrotów głowy, a nawet omdleń. Objawy te jednak wcale nie muszą wystąpić.

 

Stałe przyspieszenie rytmu serca spowodowane jest przez zwiększoną aktywność receptorów β serca. W leczeniu stosuje się więc betablokery, czyli preparaty spowalniające pracę serca. Lekarz może przepisać również inne loki stosowane przy arytmii, a jeśli nie przynosi to poprawy, przeprowadzana jest ablacja węzła przedsionkowo-komorowego (wycięcie fragmentu serca) i wszczepiony zostaje rozrusznik serca.

 

Żeby rozpoznać chorobę wykonuje się badanie EKG, wykluczyć trzeba również inne przyczyny przyspieszenia pracy serca. Podczas badań elektrokardiograficznych rejestruje się zmiany potencjałów elektrycznych, które powstają na powierzchni ciała, jako efekt prądu elektrycznego, który jest wytwarzany i rozprzestrzenia się w komórkach serca. Potencjały zapisywane są przez elektrokardiograf i przybierają postać krzywej EKG. Badanie jest bezbolesne.

 

O tachygrafii zatokowej świadczą duża, przekraczająca 100, częstotliwość uderzeń serca na minutę, miarowy rytm, zespół QRS trwający mniej niż 0,12 sekundy oraz odstęp PQ trwający 0,12-0,20 sekundy.

 

Na tachykardię zdecydowanie częściej cierpią kobiety w wieku 20-30 lat.

 

Źródło zdjęcia: http://www.flickr.com/photos/29643349@N06/6175226752