Zespół suchego oka

zespół suchego okaZespół suchego oka (łac. xerophtalmia, keratoconjunctivitis sicca, keratitis sicca) to schorzenie, które pojawia się, kiedy oczy nie wydzielają wystarczającej ilości łez lub łzy mają nieodpowiedni skład. Przy zespole suchego oka typowe są takie dolegliwości jak: drapanie, swędzenie, pieczenie, pojawić się może obrzęk powiek, nadmiernie łzawienie, uczucie zmęczenia oczu, wydzielina w kącikach oka, a nawet może dojść po pogorszenia i przymglenia widzenia oraz światłowstrętu. Osoby cierpiące na zespół suchego oka są o wiele bardziej narażone na pojawienie się zapalenia spojówek, brzegów powiek oraz owrzodzeń rogówki. Kiedy schorzenie nie jest leczone, pojawia się stałe zaczerwienienie, rano ma się coraz większe trudności z otworzeniem oczu. Nie tylko znacznie obniża to komfort życia, ale również i nie wygląda estetycznie.

 

Ryzyko pojawienia się zespołu suchego oka wzrasta wraz z wiekiem, ponieważ po 40. roku życia oczy wydzielają mniej łez. Na dolegliwość skarżą się jednak coraz częściej osoby młode i aktywne, a sprzyja jej wielogodzinna praca przed komputerem, palenie papierosów, stosowanie soczewek kontaktowych (na zespół suchego oka cierpi średnio co druga osoba nosząca soczewki), wielogodzinne czytanie lub oglądanie telewizji, przebywanie w zadymionych i klimatyzowanych pomieszczeniach, a nawet zażywanie niektórych leków (antykoncepcyjnych, uspokajających, nasennych) czy stosowanie kosmetyków zawierających konserwanty. Niekorzystnie wpłynąć może nawet dobranie nieodpowiednich okularów.

 

Do zespołu suchego oka może doprowadzić również dysfunkcja gruczołów łojowych Meiboma, która może prowadzić do przewlekłego zapalenia brzegów powiek, jest też przyczyną nieprawidłowego składu łez. Jeśli więc pojawi się zaczerwienie i opuchnięcie wzdłuż dolnej linii rzęs, warto zgłosić się z problemem do okulisty.

 

Schorzenie należy leczyć i starać się jak najbardziej łagodzić jego objawy, ponieważ lekceważenie zespołu suchego oka może nie tylko znacznie obniżyć komfort życia, ale również i przyczynić się do trwałego pogorszenia wzroku, uszkodzenia spojówki i rogówki. Leczenie sprowadza się zazwyczaj do uzupełniania filmu łzowego, poprzez stosowanie preparatu nawilżającego, tzw. sztucznych łez. Warto zwrócić uwagę na skład chemiczny preparatu, najlepiej, jeśli będzie on zbliżony do składu prawdziwych łez, które składają się z trzech warstw: lipidowej, wodnistej oraz śluzowej, które mają odpowiednio zapobiegać odparowaniu filmu łzowego, odżywiać i chronić przed infekcjami oraz nawilżać i natłuszczać rogówkę. Warto też pamiętać, że właściwe nawilżenie oka jest niezbędne do prawidłowego widzenia.

 

Można również zastosować bardziej inwazyjną metodę leczenia jaką jest trwałe laserowe zamknięcie kanalików łzowych. Kanaliki można zamknąć również tymczasowo.

 

Warto pamiętać, że przy leczeniu ważne jest nie tylko przyjmowanie odpowiednich leków, ale również i wprowadzenie pewnych zmian w trybie życia. Na pewno warto wyeliminować przyczyny pojawienia się zespołu suchego oka: rzucić palenie, unikać pomieszczeń zadymionych, skrócić czas spędzany przed komputerem lub chociaż robić dłuższe przerwy w pracy. Ulgę przynieść może też kompres z nagietka, świetlika lub rumianku. Warto też zwrócić uwagę na ilość mrugnięć na minutę. Prawidłowo powinno mrugać się 12 razy na minutę. Wpatrzone w monitor oczy mrugają nawet trzy razy rzadziej, co naturalną koleją rzeczy prowadzi do szybszego wysuszania oka.

 

Na problemy z oczami szczególną uwagę powinni zwrócić alergicy, ponieważ alergia może jeszcze bardziej nasilić objawy zespołu suchego oka. Wszystkiemu winna towarzysząca alergii histamina, która dodatkowo może doprowadzić do silnego łzawienia. W takim wypadku stosuje się leki przeciwhistaminowe, a lekarze zalecają ich używanie profilaktycznie, zanim jeszcze pojawią się objawy typowe dla zespołu suchego oka.

 

Źródło zdjęcia: http://www.flickr.com/photos/46868900@N00/4689599918